وحشی بافقی
کمال الدین وحشی بافقی در سال 939 در ه.ق در بافق که آبادی
بزرگیست میان یزد و کرمان چشم به جهان گشود . آشنایی او با
شعر و شاعری توسط برادرش صورت گرفت .
در اشعار زیبای وحشی کلمات عربی دیده نمی شود و او بجای
بکار بردن کلمات عربی ازکلمات زیبا و رسای پارسی استفاده
کرده است که بر دل می نشیند .
درباره ی وفات وحشی نظرهای متفاوتی وجود دارد ، عده ای
نوشته اند وی بر اساس میخوارگی مرد و بعضی می گویند که
وی بدست معشوق بی مروت خود کشته شد وحشی پس از 52
سال زندگی پر سوز و ساز دیده از جهان فرو بست مزار وی بر
اثر سوانح و حوادث مختلف خراب شد ولی احمد شاه قاجار
بنایی به یاد او در محله ی دیگر که مقبره وحشی نام دارد ساخت .
دیوان اشعار :
تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم
آهسته ز فرقت تو فریاد کنم
وقت است که دست از دهنم بردارم
از دست غمت هزار بی داد کنم
***
فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد
اینها که من از جفای هجران دیدم
یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد
